everyone

-(¯`v´¯)-» HAPPY New Year 2012

posted on 03 Jan 2012 09:05 by pukino  in everyone
สวัสดีใหม่คร้าาาา...เริ่มต้นปีใหม่อย่างมีความสุขกันนะค่ะ ทุกๆคน..
ปีที่ผ่านมาแม้จะมีเรื่องราวต่างๆมากมายผ่านเข้ามาในชีวิตทั้งที่ดีและไม่ค่อยจะดี..
แต่ทุกสิ่งทุกอย่างก็ผ่านไปแล้วนะค่ะ...เก็บเรื่องราวที่ผ่านมาไว้ในความทรงจำนะค่ะ
ใครที่ทำ หรือเคยทำสิ่งที่ดี..ก็ขอให้ทำดีต่อไป...
ใครที่ทำ หรือเคยทำสิ่งไม่ดีทั้งงต่อตนเองและคนรอบข้างก็หยุด เลิกทำนะค่ะ..
เราจะอยู่กันได้ต่อไปอย่างมีความสุขบนโลกใบนี้ต่อไปได้นานแสนนานเทียวค่ะ
 
มาเริ่มต้นกันใหม่กับปีนี้กันค่ะ...ไม่ไรจะมาฝากในช่วงปีใหม่นอกจากคำอวยพรนะค่ะ
 
ขอให้ทุกๆคน ใช้ชีวิตอย่างมีสติ เริ่มต้นทำสิ่งดีงาม เพื่อวันนี้ พรุ่งนี้เราจะได้มีชีวิตที่สวยสดงดงามนะค่ะ
 
วกกลับมาเรื่องตัวเองเลยแล้วกันค่ะ..
 
ปีใหม่นี้ ได้หยุดหลายวัน ก็เลยถือโอกาสกลับบ้าน(ปกติอยู่แต่หอพัก)
ก่อนกลับบ้าน..แวะไปซื้อของฝากเล็กๆน้อยๆ..
อย่างขนมตุ๊บตั๊บ คอเป็ด คอห่าน(คอห่านเหมือนจะไม่มี..หุหุ) ขนมถั่วตัด..หมูหยอง..
ของฝากทั้งหมด..ล้วนแต่เป็นของโปรดคุณพ่อค่ะ..ตอนจับตอนเลือกคิดเพียงแต่ว่าคุณพ่อท่านชอบ
ก็หยิบๆใส่ตะกร้า แล้วก็ไปจ่ายตังค์...
/ซื้อเสร็จแล้ว อย่างชิ่งกลับบ้านเลย..แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะยังเป็นวันทำงานอยู่อ่ะันะ
 
และของฝากหลานปีนี้..หลานอายุขวบกับเจ็ดเดือนแล้ว..น่ารักน่าชัง เป็นช่วงวัยกำลังเรียนรู้
ได้ยินว่าชอบดูสิงสาราสัตว์..ก็เลยกะว่าจะซื้อสมุดภาพสัตว์แบบแข็งเคลือบมัน..
แต่ปรากฎว่า ลองไปหาร้านหนังสือแล้วไม่มี ก็เลยเลือกแบบอื่นแทน..ก็เลยเป็นแฟลชการ์ด
รูปสัตว์บก รูปสัตว์น้ำ ...ข้างกล่องระบุว่า เหมาะกับเด็กช่วงอายุแรกเกิดจนถึงสามขวบ
รูปการ์ตูนน่ารักดี..การ์ดสัตว์หนึ่งรูปจะแบ่งออกเป็นสองส่วนให้ต่อกัน..เหมาะกับเด็กกำลังอยู่ในวัยเรียนรู้
ด้านหน้า ด้านหลัง..จะมีรูปของสัตว์ตัวนั้นๆ..ซึ่งด้านหนึ่งจะเป็นรูปสัตว์ตัวใหญ่ ถ้าเอาสองแผ่นมาต่อกัน
ส่วนอีกด้านหนึ่ง..ซีกแรกจะเป็นด้านหน้าของสัตว์..ด้านบนเขียนด้วยภาษาจีน ด้านล่างเขียนภาษาอังกฤษ
ระบุชื่อสัตว์..ส่วนอีกซีกจะเป็นด้านหลังของสัตว์..ด้านบนเป็นภาษาญี่ปุ่น ด้านล่างเป็นภาษาไทย
เด็กสามารถเรียนรู้ภาษาได้ 4 ภาษาเลยเทียว..
 
ตัวเองกับหลานไม่ได้เจอกันบ่อยนัก..แต่เท่าที่ฟังน้องสาวเล่าเรื่องคุณหลานแล้ว
คิดว่าหลานน่าจะชอบของเล่นชิ้นนี้..ก็เลยซื้อมาเลยทั้งสองกล่อง..สัตว์บก สัตว์น้ำ
 
ของฝากคุณแม่..ปีนี้ก็ไม่มีอะไรมาก..ซื้อน้ำมันเหลืองยี่ห้อที่แม่ชอบ..
เพราะแม่เชื่อว่า ถ้าได้ทายี่ห้อนี้แล้ว ไม่ว่าแม่จะเป็นอะไร แม่จะหายเป็นปลิดทิ้ง...
/สาธุ..หนูก็หวังว่าแม่จะหายจากทุกอย่างที่แม่เป็นนั้นแหละ..อย่าเป็นไรเลย ขอร้องงงง
 
ก่อนจะถึงวันหยุดปีใหม่ซึ่งปีนี้วันหยุดปีใหม่คร่ีอมวันหยุดเสาร์อาทิตย์..
น้องสาวโทรมาทุกวัน ช่วงเย็นๆ ด้วยความเป็นห่วงพี่สาว..
จะกลับบ้านยังไง ตอนไหน กลัวรถจะแน่น กลัวพี่สาวไม่มีตั๋วนั่ง...บลาๆๆ
แต่ก็บอกน้องสาวว่า ไม่ต้องเป็นห่วง กลับเองได้ ไม่เป็นไร..
บอกน้องสาวไปว่า..ใครมีหน้าที่อะไรก็ทำไป...ทำได้เท่าที่สามารถจะทำนั้นแหละ..ไม่ต้องห่วง
 
..31 ธันวา วันเดินทางกลับก็มาถึง..ตื่นสายเหมือนกัน ซักผ้า เก็บของ อาบน้ำเสร็จ
กว่าจะออกจากหอพักปาเข้าไป 9.30 น. หันไปมองนาฬิกาก่อนออกจากห้อง..
พอดีเลยไปถึงช่วงนี้คนไม่แน่น เดี๋ยวคงได้ขึ้นรถแบบไม่ต้องเบียดใครต่อใคร
 
เดินมาขึ้นรถหน้าปากซอย..รอรถยังไม่ถึง 5 นาที รถสองแถวก็มา..นั่งรถประมาณสิบกว่านาที
รถสองแถวก็วิ่งมาถึงขนส่ง..ลงรถได้ จ่ายเงินค่ารถเสร็จ ก็เดินตรงดิ่งไปชานชลา ช่องซื้อตั๋ว
คนไม่ค่อยเยอะจริงแหะ..ดีจัง..ปกติคนแน่นมากในวันหยุดยาวแบบนี้..แต่ก็คนก็เริ่มเยอะๆขึ้นเรื่อย
ตอนซื้อตั๋วได้..และขึ้่นไปนั่งบนรถ..ได้ที่นั่งที่ 4 หลังคนขับเลย นั่งติดหน้าต่างรถ
/ไงล่ะ...ทัศนวิสัยกว้างได้อีก ฮ่าๆๆ
คราวนี้คนนั่งด้านข้างเป็นผู้หญิง..ดีมากเลย..เราไม่ได้คุยกันเลย..แต่ก็ดีเหมือนกัน
เค้าอาจจะอยากอยู่เงียบๆก็ได้ ..ก็เลยเปิดเพลงฟัง นั่งชมทิวทัศน์ตลอดทาง..
/แอบฮั่มเพลงนิดหนึ่ง หุหุ...
 
รถวิ่งมาจนถึงครึ่งทาง..ชั่วโมงครึ่งล่ะ..หิวๆ ก็เลยเอาขนมปังทูน่าหมูหยองมากิน สองสามชิ้น
กินเสร็จ เช็ดมือ เช็ดปาก..นั่งฟังเพลงต่อ..
บางช่วงเวลา รถจอดตามจุดจอดรถเพื่อส่งผู้โดยสาร หรือรับผู้โดยสารใหม่..ก็ไม่ได้ใส่ใจ..
เพราะมัวแต่มองสิ่งแวดล้อมรอบข้างทาง..รถเยอะ..วิ่งกันให้วุ่นเต็มท้องถนน..
ก็มันช่วงเทศกาลเฉลิมฉลองนี่นะ..ทุกคนก็อยากกลับบ้านไปอยู่กลับครอบครัวอ่ะนะ..
 
นั่งรถมาจวนใกล้ถึงสถานีปลายทาง..สามชั่วโมงเลยทีเดียว..
รถเคลื่อนตัวช้าๆเข้าสู่ชานชลาสถานีปลายทาง..ทั่วทั้งบริเวณสถานีคนไม่คับคั่งนัก..
สงสัยน้องๆนักศึกษากลับกันล่วงหน้าแล้ว สถานีปลายทางนี้ขึ้ันชื่อของความแออัดมาก
ช่วงเทศกาลฝูงผู้คนแน่นขนัดอย่างไม่ต้องพูดถึงเลยทีเดียว..
 
ลงจากรถแล้วก็ขึ้นรถต่ออีกคันเพื่อจะไ้ด้ถึงบ้านเร็วๆ../น้องไม่อยู่ ก็ต้องดูแลตัวเอง..
กว่าจะมาถึงบ้านได้..จากสถานีต้นทาง..จนถึงบ้าน..ใ้ช้เวลาทั้งสิ้น 4 ชั่วโมงกว่าๆ..
ปลายทางคือ..คุณพ่อมารับปากทางเข้าบ้า่น..ยกมือไหว้พ่อ..พร้อมกับโล่งอก
ถึงบ้านสักทีเหอะ...
 
มาถึงบ้าน..ตรงไปไหว้คุณแม่..พร้อมกับทักทายหมาด้วย..ไอ้บอย..หมาไทยตัวเตี้ยๆ..ซึ่งที่บ้านเลี้ยงไว้
แล้วก็เอาข้้าวของไปเก็บ..ทำธุระส่วนตัวเสร็จก็ปัดกวาดบ้าน ถูบ้านนิดหน่อย..
แล้วก็มานั่งกินข้าวกับพ่อ แม่.....พ่อ แม่ ลูก..สามคน..กินข้าวพร้อมกัน..
อาหารธรรมดาแสนธรรมดา...แกงปลา น้ำำพริก ผักลวก...ส้มตำ แคบหมู...แต่อร่อยมากอย่างบอกไม่ถูก
กินข้าวไป คุยกันไป..แม่ พ่อ..เล่าอะไรให้ฟังไม่รู้ ไม่ได้ตั้งใจฟังหรอก..
แต่เห็นคนทั้งสองเล่าไปยิ้มไปด้วยมันเป็นความสุขอย่างหนึ่ง..
 
ความสุขเพียงแค่มองหน้า เวลาได้อยู่ร่วมกันยังไงล่ะ....//หนูรักพ่อ แม่นะค่ะ..""แต่ไม่ได้พูดออกมาหรอก..
 
จากวันแรกที่ถึงบ้าน...วันที่สอง และวันที่สาม..ก็เป็นเช่นนั้นทุกครั้ง..ที่เราสามคน นั่งกินข้าวด้วยกัน
บางเวลาได้คุยกันถึงสิ่งที่ทำในช่วงปีที่ผ่านมาบ้าง..
คุยกันเรื่องสิ่งที่พ่อทำบ้าง สิ่งที่แม่ทำบ้าง..เรื่องที่ทำแล้วมีความสุข เรื่องที่ทำแล้วลำบากใจ..
บางทีก็คุยเรื่องเราด้วย....พลัดกันถาม พลัดกันเล่า พลัดกันคุย..
/โดยเฉพาะคุณพ่อ..ถามเยอะสุด..คงเป็นห่วงมากนั้นแหละ/""
อยู่โน้นทำอะไร..? เป็นยังบ้าง..? ที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้าง...? ทำงานเป็นยังไง,,,?
 
ตอบคำถามว่าพ่อแบบไม่มีไรมาก...ยิ้มนิดหนึ่ง..แล้วพูดว่า..
ไม่มีไรค่ะ..ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี..ผ่านไปแล้ว..ปีใหม่ก็ว่ากันใหม่อ่ะนะ...
พ่อมองหน้า..พร้อมทำหน้าฉงนนิดหนึ่ง..เหมือนมีเครื่องหมายคำถามบนใบหน้าพ่อ..
แต่ท่านก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ....
 
กินข้าวด้วยกันกับพ่อแม่..ได้ตั้ง 5 มื้อแหนะ...
อร่อยทุกมื้อ..อิ่มใจมากกว่าอิ่มท้อง............
นี่ถ้าน้องสาว กับหลานอยู่ด้วยคงอิ่มมากกว่านี้...เอาไว้คราวหน้า ทุกคนมารวมกันหมดแล้ว
เราคงได้กินข้าวพร้อมหน้ากันอีก..มันต้องอร่อยมากกว่านี้แน่ๆเน้อะ..
 
ปีใหม่ไม่ได้ไปฉลองที่ไหนเลย..
นอนเคาน์ดาวน์ที่บ้าน..
กินข้าวกับพ่อแม่ ..
เล่นกับไ้อ้บอย(หมาที่บ้าน).. นี่แหละความสุขของฉัน..
 
ความสุขของแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน..
ขึ้นอยู่กับว่า เราเลือกทำอะไรแล้วมีความสุข..ก็ทำสิ่งนั้นอ่ะนะ
 
แม้จะไม่ได้ไปเที่ยวเช่นครอบครัวอื่นๆ..
แม้ไม่ได้สูดกลิ่นหอมของต้นไม้ใบหญ้า..
แม้ไม่ได้ชมความงามของพระอาทิตย์ทอประกายยามเช้าๆ..
ในสถานที่ที่แตกต่าง นอกจากที่บ้าน...
 
แต่ก็มี..บ้าน...ที่กลับมาแล้ว..มีความสุขทุกครั้ง..
ช่วงนี้อากาศไม่ร้อนจัด..เพราะยังหนาวอยู่ช่วงนี้..ยามเช้าอากาศออกจะเย็นนิดๆ
ตอนกลางวัน..อากาศออกจะร้อนนิดหน่อย..แต่ก็พออยู่ได้แบบไม่ลำบากเหมือนหน้าร้อน..
แต่ตอนเย็นๆ เย็นเฉียบเลยทีเดียว..ลมพัดวูบเดียว..หน้าชาได้เพราะความเย็นของลมอ่ะนะ
 
แหงนมองท้องฟ้า ยามค่ำคืน....ท่ามกลางความมืดมิด..ยังคงมีแสงระยิบระยับที่สวยงาม..
ดวงดาวแต่ละดวง..สุกใสทอประกายเต็มท้องฟ้าเลยเชียว..ลมเย็นๆพัดมาระลอกแล้วระลอกแล้ว..
(ชอบช่วงเวลาแบบนี้จริงๆ..)
 
นอนซุกผ้าห่มอุ่นๆ..ในช่วงเวลาเข้านอน..แต่ใจก็อดเป็นห่วงไอ้บอยไม่ได้..
มันนอนนอกบ้านตัวเดียว..มันคงหนาวมาก..สงสารมัน แม้จะมีผ้า เบาะนอน ที่นอนของมัน..
แต่การนอนคนเดียวมันต้องหนาวมากแน่ๆ..ขอโทษนะที่ให้แกมานอนในบ้านด้วยไม่ได้..ไอ้บอย
 
ปีใหม่แล้ว..
หวังว่าแกจะมีความสุขเหมือนฉันนะ ไอ้บอย..
ขอให้แกสุขภาพแข็งแรง..อยู่เป็นเพื่อนพ่อ กับแม่ฉันไปนานๆ..
อย่าดื้อ อย่าซน..อย่าทำให้พ่อ กับแม่ฉันเป็นห่วงแกล่ะ
ฉันไม่อยู่บ้าน ก็เป็นห่วงแกเหมือนกันนั้นแหละ..ไอ้บอย
 
ผ่านไปอย่างรวดเร็ว..ช่วงเวลาแห่งความสุข..
ต้องกลับแล้วล่ะ..
กลับมาทำงาน..ทำงาน ทำงาน
 
วันหยุดคราวหน้าฉันจะกลับไปเยี่ยมแกอีกนะไอ้บอย..
บะบายยยยยยยย

edit @ 3 Jan 2012 11:01:02 by Pu~ariYuma

คอนคิส~ทรีดีเกริ์ล

posted on 02 Nov 2011 20:31 by pukino  in everyone
คอนคิสมาย เดบิวท์ปีนี้..หุหุ ไม่อยากจะเม้าท์ แต่ก็แบบอดไว้ไม่ไหว
อะร๊ายยยยย..พุชายเหล่านี้เ่ล่นเอาตรูเคลิบเคลิ้มเลยทีเดียว
อันนี้ต้องบอกว่าเป็นแค่พาร์ทหนึ่งในคอนฯเท่านั้น( แผ่นแรก)
มันเป็นโซโล่ของคิตะ กับไทปี้..เพลงนัมเบอร์วันเฟรนด์..ชอบเพลงนี้
/s\หลงคิตะมากมาย..หุหุหุ..น่ารักเกินไปแล้วนะเทอ..คิตะยาม่าาาาาา
จบเพลงนั้นก็เริ่มด้วยแนะนำเมมเบอร์คิสมาย.
เริ่มจากคิตะ นิกะ ทามะ เซนกะ  มิยัจจิ วาตารุ และไทปี้เป็นคนสุดท้าย ก่อนจะเริ่มโชว์็ในเพลง 3dgirl
โดยส่วนตัวแล้วค่อนข้างชอบเพลงนี้มากพอสมควร และก็ชอบดูโชว์ไลฟ์เพลงนี้พอดู
มันก็เลยเป็นเรื่องเล่าของเอนทรี่นี้แหละ..หุหุหุ
มาเริ่มกันเลยแล้วกัน..
//s// เรียงลำดับภาพตามความชอบโดยส่วนตัวนะค่ะ..อาจจะสลับหน้าสลับหลังบ้างอะไรบ้าง..
 
จุดไฟเผาเวทีมันซะเลย..อะร๊ายก๊านนนนน..พุชายเหล่านี้คงร้อนแรงดั่งไฟซินะ..หุหุ
Photobucket
 
โค้ดลับบอกกลายๆว่าจะร้องเพลงนี้แล้วนะ..ทรีดีเกริ์ล กายะชู้นิ้วด้านข้างลำตัว
Photobucket
 
เออ..คิตะ..ช๊อตนี้ไม่ไหว..น่ารักเกินไป..ไม่ทนจริงๆๆ╰╯0╰╯
Photobucket
 
ท่าสวยตลอด พุชายคนนี้..คริๆๆ╰╯0╰╯
Photobucket
 
นี่ก็ไม่ทนจริงๆ..น่ารักเกินไป..อ๊ายยยยย..╰╯0╰╯
Photobucket
 
เออ..พุชายคนนี้..ดีดดิ้นได้ใจมากค่ะ..หุหุ..รักตลอด ตลอดดดดดด╰╯0╰╯
Photobucket
 
พุชายคนกลาง กุงเกงขาดไปถึงไหนต่อไหน..อ๊ายยยยยย~╰╯0╰╯
Photobucket
 
ทามะ..อ๊ายยยย..วงแขนกว๊างงงง กว้าง..อยากวิ่งเข้าไปซบ..คริๆๆ╰╯0╰╯
Photobucket
 
ทาม๊าาาาา..อ๊ายยยยย..ชอบทำให้คลุ้มคลั่ง..ไม่ไหวแล้ว..น่ารวบมาก..คริๆๆ╰╯0╰╯
Photobucket
 
นิกะจัง..ช๊อตนี้น่ารักไม่ทน..วิ้งตลอด...ขาวจั๊วเลยฮับ..หุหุ
(^∇^)/
 
Photobucket
 
มิยัจจิ..อร๊ายยยยยยย..หวั่นไหวๆๆ..ผมด้านหน้ายาวแล้วน๊าาาาา..
Photobucket
 
ช๊อตนี้เท่ระเบิดไปเลย..วาตารุ..ช่างเป็นพุชายบอบบางซะจริงๆๆ..
กินข้าวเยอะนะค่ะ โยโกซางง.
แอบเห็นพุชายกุงเกงขาด ทำหน้าทวงหนี้อีกแล้ว..กัว กัววววววววว~~ ฮ่าๆๆ
 
(^∇^)/
 
Photobucket
 
เซนกะ..เต้นเก่งมากเลยน๊าาาา..พุชายคนนี้╰╯0╰╯
 
Photobucket
 
มุมข้างเวที พุชายเต็มเวทีไปหมด..น่ามาก..ฮ่าๆๆ(^∇^)/
 
Photobucket
 
นี่ก็น่าเหมือนกัน..น่ากิน..อ๊ายยยยย~(^∇^)/
Photobucket
 
ยกมือขึ้น../เลือดจาไหล..อร๊ายยยยยยยย~(^∇^)/
Photobucket
 
ท่าสวย..น่ามาก..แต่ละคน..อ๊ายยยยยยย~~
Photobucket
 
ปลาดุกอุย..ยังร่าเริงได้อีก..อ๊ายยยยยยยยย..น่ากินชะมัดคร้าาา
(^∇^)/
 
Photobucket
 
อย่ามาทวงหนี้กันหน้าเวทีน๊าาาาาาา..เดี๋ยวคนอื่นจะกลัวนะค่ะ..กร๊ากกกกกกก
(^∇^)/
 
Photobucket
 
ภาพมุมสูงของโดม..บรรยากาศคอนคิส..อยากไปยืนอยู่ตรงนั้นที่สุด..
 
Photobucket
 
ดูคอนฯ จบ..แล้วก้อมีฟามสุข..
 
(^∇^)/
ตะละลาาาาาาาาา~~~หุหุุหุ

edit @ 7 Nov 2011 16:51:30 by Pu~ariYuma

ไม่รู้ว่าอ่านชื่อเรื่องถูกไหม..สำหรับเรื่องนี้ ..แต่มันหมายถึงเรื่องนี้ล่ะกัน Ao no Exorcist..
ก่อนจะเล่าเรื่องนี้ให้ยืดยาวไปไกล..
ก่อนอื่นต้องขอบคุณคาราป้า..*ชำเลือง...คนที่คุณก็รู้ว่าใคร..
(ป้าเป็นญาติกับโวลเดอร์มอร์ป่าวว่ะ ฮ่าๆๆ....ใครจะไปสนป้าว่ะ..
ช่างเหอะ..ป้าสวย ป้าบอก...*จาอ้วกกกกก~~~..ฮ่าๆๆ)
 
คาราป้าแนะนำให้ดูการ์ตูนเรื่องนี้..และอุส่าสละเวลา(ส่องพุชาย)มาเล่าเรื่องแบบย่อๆ
ในแบบฉบับคาราป้าให้ฟัง..ฟังไปก็สนุกไปด้วย..ก็เลยตัดสินใจว่าต้องไปหามาดู
และก็เป็นคาราป้านั้นแหละ..ที่หาไฟล์ซับไทยมาให้...ก็เลยเป็นอันว่า รู้เรื่อง..
สนุกสนานกับการดูการ์ตูนเรื่องนี้มากมาย...ขอบคุณนะป้า.
(แต่ฉันไม่ยอมยกผู้ชายคนนั้นให้แกนะ..ไม่เกี่ยวกับพี่ยากุ ยากุค่ะ..ฮ่าๆๆ
♫ ปลาดุกอุยตัวนั้น ฉันเห็นมันอยู่บนหลังคา ♫ฮ่าๆๆ..)
 
ขอเข้าเรื่องเลยล่ะกัน..อะโอะ โนะ เอ๊กโซซิส..
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กชายฝาแฝด(สองคนนั้นแหละ)
โดยมีบาทหลวงซึ่งเป็นเอ๊กโซซิสเก็บมาเลี้ยง..ซึ่งทั้งสองคนนั้นเป็นลูกของซาตาน
ซาตานตนนั้นก็เป็นราชาซาตานอีกตะหาก..แต่ผู้เป็นแม่ของเด็กสองนั้นเป็นมนุษย์
หลังจากคลอดเด็กฝาแฝด..แม่ของทั้งสองได้เสียชีวิต..ทิ้งทั้งสองไว้ให้บาทหลวง
เป็นที่มาของการนำเด็กทั้งสองมาเลี้ยงเพื่อให้เด็กทั้งคู่ได้เป็นมนุษย์
 
เดิมทีแฝดผู้พี่..มีเปลวไฟสีฟ้ารอบตัว..ทำให้ต้องสะกดเปลวไฟนั้นไว้ในดาบ
เพื่อจะให้สามารถใช้ชีิวิตได้ปกติ..ส่วนแฝดน้อง..ไม่มีเปลวไฟสีฟ้ารอบตัวแต่อย่างใด
แฝดผู้พี่มีชื่อว่า โอคุมุระ ริน..แฝดผู้น้องชื่อ โอคุมุระ ยูคิโอะ..
 
ทั้งสองนิสัยแตกต่างกันมาก..ในขณะที่แฝดผู้พี่..โอคุมุระ ริน..
ค่อนข้างแข็งแกร่ง ดื้อรั้น มีเรื่องชกต่อยอยู่เป็นเนืองๆ
แต่แฝดผู้่น้องเหมือนจะอ่อนแอ..เปราะบาง...โอคุมุระ ยูคิโอะ..
เป็นเด็กฉลาดเฉลียว..เรียนเก่ง นิสัยดี..เป็นที่รักของทุกคน
 
แต่ไม่ว่ายังไงเด็กทั้งสองก็ถูกเลี้ยงดูและเติบโตมาด้วยกัน
ท่ามกลางความรัก ความเอาใจใส่ และดูแลอย่างใกล้ชิดของบาทหลวง
และลูกน้องของบาทหลวง
 
เวลาผ่านไป 15 ปี..เด็กทั้งสองได้เติบโตขึ้น..
จนกระทั่ง ยูคิโอะ แฝดน้องจะไปเรียนต่อสถาบันสัตยากางเขน..เพื่อจะเป็นหมอ
(นั้นเป็นสิ่งที่ โอคุมุระ ริน เข้าใจในทีแรก)
ขณะเดียวกันฝ่ายแฝดผู้พี่..โอคุมุระ ริน..เพิ่งถูกไล่ออกจากที่ทำงานเนื่องจากไปก่อเรื่องไว้
กลับมาบ้านซึ่งเป็นโบสถ์..และบาทหลวงบอกว่า..
พรุ่งนี้ให้รินไปทำงานกับเพื่อนของเค้า..ร้านใกล้ๆบ้าน.. เดิมที รินปฏิเสธ..
จนยูคิโอะ กล่าวกับพี่ชายว่า.. พี่ควรโตได้แล้วนะ และอย่าทำตัวให้พ่อเป็นห่วง(พ่อ = บาทหลวง)
แล้วก็หันไปมองพี่ชายอย่างเป็นห่วง..แม้จะต้องไปเรียนต่อและต้องย้ายออกจากบ้าน..
แต่ลึกๆในใจของยูคิโอะก็เป็นห่วงพี่ชายไม่น้อย 
ได้แต่หวังว่า พี่ชายจะไม่ทำอะไรให้พ่อต้องเหนื่อย..
 
คำพูดยั่วยุของพ่อ บวกกับคำพูดของยูคิโอะ ทำให้รินตัดสินใจไปทำงานในวันต่อมา..
ซึ่งเป็นร้านมินิมาร์ท..โดยไปถึง ผจก.มินิมาร์ทให้รุ่นช่วยขนกล่องจำนวนมาก..
รินก็ทำได้ในเวลาไม่นาน..จนพนักงานหลายคนในร้านตกตะลึง..
แล้วรินก็ได้ช่วยพนักงานฝ่ายอาหารคนหนึ่ง..โดยโชว์ฝีมือทำอาหาร
เพื่อเรียกลูกค้า..ชวนชิมและซื้อไปรับประทาน
รินออกมาหน้าร้าน..เห็นเด็กหญิงคนหนึ่ง แล้วมีตัวประหลาดคอยแกล้งเธอ..
รินวิ่งตาม..จนกระทั่งเข้ามาในมินิมาร์ท..เพื่อไล่ปีศาจตนนั้นออกจากเด็กหญิง
ทำให้ข้าวของต่างๆพังลงมา..เป็นสาเหตุให้ริน ต้องโดนไล่ออกตั้งแต่วันแรกของการทำงาน
 
ท่ามกลางบรรยากาศเลี้ยงส่ง ยูคิโอะ..ในขณะที่ทุกคนรอโอคุมุระ รินกลับมาทานข้าวเย็นพร้อมกัน
รอรินกลับมาบ้าน..กินข้าวพร้อมกัน..
เวลาต่อมา พ่อของเ็ด็กหญิงมากล่าวขอบคุณบาทหลวงที่โบสถ์..
ที่รินได้ช่วยลูกสาวไว้..ไม่ให้ข้าวของในมินิมาร์ทล้มทับ
ในขณะที่เด็กหญิงบอกว่า ปีศาจเป็นคนทำข้าวของพวกนั้นหล่นลงมา..
ไม่ใช่ความผิดของริน
 
ทำให้สีหน้าของบาทหลวงและยูคิโอะเปลี่ยนไปเล็กน้อยกับสิ่งที่ได้ยินจากปากของเด็กหญิง
หากแต่สิ่งที่บาทหลวงได้ตัดสินใจคือ การกักบริเวณริน..นอกจากนี้แล้วบาทหลวงก็ยังได้
ฝากให้ลูกน้องคนอื่นช่วยดูแลรินอย่างใกล้ชิด..ทำให้รินรู้สึกหงุดหงิด..ที่พ่อทำกับเค้าเหมือนเด็ก
 
คืนนั้นทุกคนเข้านอน..เช่นเดียวกันกับริน..เค้าหวนนึกไปสมัยเด็ก..เรื่องราวของเค้ากับน้องชาย
พรุ่งนี้น้องชายจะจากที่บ้านเพื่อไปเรียนที่สถาบันสัตยากางเขนแล้ว..
ทำให้เค้ารู้สึกใจหายที่ต้องจากน้องชาย
แต่เค้าหวังว่าน้องชายจะประสบความสำเร็จ จบมาเป็นหมออย่างที่อยากเป็น
และช่วยรักษาแผลให้เค้าในวันที่เค้าได้รับบาดเจ็บ...
แต่ลึกๆลงไปในใจพี่ชายก็อดคิดถึงน้องชายไม่ได้
เพราะตั้งแต่จำความได้ทั้งสองไม่เคยแยกกันเลย..อยู่ด้วยกันมาตลอด..
พอวันนี้น้องชายจะไปเรียนและจะย้ายไปอยู่หอพัก ทำให้ ริน..รู้สึกใจหายขึ้นแว้ปๆ
 
วันต่อมา..ยูคิโอะย้ายไปโรงเรียน..โดยไม่กล่าวคำลาพี่ชายอย่างรินเลย..ทำให้รินรู้สึกหงุดหงิด
ได้แต่เดินไปเดินมา..จนกระทั่งเดินมาหน้าโบสถ์..รินพบว่าทั้งเมืองเต็มไปด้วย
ปีศาจจิ๋ว..เค้ารู้สึกว่า ไม่มีใครรู้สึกเหมือนเค้าเลย..ว่ามีอะไรแปลกๆเกิดขึ้นที่นี่
จนกระทั้่งมีเสียงทักทายจากคู่ปรับของริน..เด็กกลุ่มนั้นพารินมาที่ลับตาคน..หวังจะทำร้ายริน..
 
ความชุลมุนเกิดขึ้น..เด็กหัวหน้าแก๊ง..กลายเป็นปีศาจ..ท่ามกลางความงุ่นงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
บาทหลวงก็มาช่วยชีวิตรินได้ทันเวลา..รินหันไปถามพ่อว่า..นี่มันเกิดอะไรขึ้น
นั้นคือ ปีศาจเหรอ..ในขณะนั้นบาทหลวงก็พารินกับมาโบสถ์อย่างปลอดภัย
และสั่งการให้ลูกน้องคุ้มครองริน..ให้พารินหนีไป..เนื่องจากปีศาจกำลังจะบุกเข้ามา
 
เหตุการณ์นั้นทำให้ริน งุ่นงงกับสิ่งที่เกิด..เค้าเป็นอะไร..ซาตานเหรอ..เป็นลูกซาตาน..
บาทหลวงให้ดาบเล่มหนึ่งกับริน พร้อมกำชับว่า ไม่ว่ายังไงก็ตามห้ามชักดาบออกมา
และให้ไปโืทรหาเพื่อนของเค้า พร้อมกับให้โทรสับที่มีเพียงเบอร์เีดียวในเครื่อง
แล้วบอกให้รินหนีไป..แต่เหมือนช้าไป..ซาตานตนนั้นเข้ามาในโบสถ์
ทำร้ายลูกน้องบาทหลวง..เกิดการต่อสู้กัน..รินพังประตูออกจากที่ซ่อน
เพื่อมาช่วยเหลือทุกคน รวมทั้งพ่อด้วย....ด้วยความห่วงใยที่มีต่อริน
ทำให้จิตใจที่แข็งแกร่งของบาทหลวงถูกราชาซาตานเข้ามครอบงำอย่างง่ายดาย
พร้อมกับเปิดประตูแห่งโลกซาตาน เพื่อนำตัวรินกับไปอีกโลกหนึ่ง..
ระหว่างนั้นเองก็เกิดการต่อสู้ภายในร่างกายระหว่างบาทหลวงกับซาตาน..
บาทหลวงตัดสินใจฆ่าตัวเองเพื่อทำร้ายซาตาน..
และปกป้องชีวิตของลูกชายอย่าง โอคุมุระ ริน..
 
เหตุนั้นเอง..รินได้เห็นพ่อจวนจะสิ้นใจ..เค้ารู้สึกโกรธเคืองซาตาน
จึงได้ชักดาบออกมา..ทำให้ร่างของรินเกิดเปลวไฟสีฟ้าขึ้นรอบตัว
รินหวังเพียงว่าจะนำร่างพ่อของเค้ากลับมาก่อนจะข้ามประตูไปสู่ดินแดนซาตาน
รินจึงใ้ช้ดาบเสียบเข้าตรงกลางประตูซาตานนั้น..
จนกระทั่งปิดประตูได้..
เหลือแต่ร่างพ่อของเค้า..รินวิ่งไปกอดพ่อไว้..ด้วยความรู้สึกเสียใจ
 
ทุกอย่างสงบลงพร้อมกับร่องรอยการต่อสู้ ร่างของยูคิโอะก็ปรากฎขึ้น
ยูคิโอหันไปถาม พี่ชายว่า ..เกิดอะไรขึ้นคับ..
นั้นเป็นประโยคที่ยูคิโอะถามเมื่อมาถึงโบสถ์แห่งนี้...
รินไม่ตอบ กลับถามน้องชายคืนว่า...
นายรู้ทุกอย่างใช่ไหม รู้ว่าเราเป็นอะไร..รู้ว่าพ่อเป็นอะไร..
 
คำถามมากมายพลั้งพรูออกมาจากปากริน..
(เข้าใจว่านั้นคงเป็นความรู้สึกแค้นเคืองที่รินไม่สามารถปกป้องคนที่ตัวเองรักอย่างพ่อได้)
 
งานศพของบาทหลวงจัดขึ้น..รินสะพายดาบที่บาทหลวงให้ไว้ ไปยืนท่ามกลางสายฝน
ต่อหน้าหลุมศพของบาทหลวง..พร้อมกับสัญญาต่อหน้าหลุมศพพ่อว่า
 
ต่อไปจะต้องปกป้องทุกคนให้ได้ จะไม่ให้คนอื่นได้รับอันตรายเพราะตัวเค้า..
 
แล้วรินก็กดโทรศัพท์หาเพื่อนพ่อ
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในบริเวณใกล้ๆที่รินยืนอยู่..
และรินก็ได้พบเพื่อนพ่อ..ผู้ชายที่แต่งตัวเหมือนตัวตลก
ผู้อำนวยการสถาบันสัตยากางเขน..นั้นเป็นสิ่งที่เค้าแนะนำก่อนจะพารินเข้าเรียน
ที่โรงเรียนสถาบันสัตยากางเขน ซึ่งโรงเรียนแห่งนี้
จะเป็นการศึกษาทั่วๆไป และมีการสอนพิเศษ คลาสพิเศษ..
คือการเป็นผู้ปราบซาตาน..Ao no Exorcist..
 
ต่อมาภายหลัง รินได้เจอครูสอนรายวิชาหนึ่งในคลาสพิเศษ..นั้นคือ ยูคิโอะ
รินจึงได้รู้ความจริงที่เกิดขึ้นทุกอย่างซึ่งเป็นที่มาของการเป็น Ao no Exorcist..
นั้นก็คือ เพื่อปกป้องพี่ชายและคนที่รัก โดยเริ่มเ้รียนตั้งแต่อายุ 7 ขวบ
 
หลังจากนั้นก็มีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมาย การต่อสู้กับซาตาน ผู้คนที่เกี่ยวข้อง
แม้กระทั่งการต่อสู้ภายในจิตใจของยูคิโอะั หรือของรินเอง
ที่ต้องต่อสู้กับราชาซาตาน
 
โดยจุดมุ่งหมายเพียงอย่างเดียวของราชาซาตาน คือการยึดครองโลก
ขยายอำนาจโดยจะใช้รินกับยูคิโอะเป็นเครื่องมือ
ระหว่างการดำเนินเรื่องก็ได้พบเรื่องราวความรักของพี่น้อง
ความรักของเพื่อนรวมห้อง ความรักต่อสิ่งที่เข้าไปเกี่ยวข้อง
 
ทั้งรินและยูคิโอะ..แม้จะเลือกที่จะเกิดเป็นลูกของซาตานไม่ได้
แต่พวกเขาก็สามารถเลือกวิถีทางการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง
และเป็นคนดีพร้อมที่จะปกป้องคนอื่น ...และปกป้องโลกใบนี้
 
นั้นเป็นเรื่องราวที่ได้เรียนรู้จากการดูการ์ตูนเรื่องนี้
 
ขอบคุณทุกๆคนที่ช่วยอัพไฟล์การ์ตูนเรื่องนี้
ทั้งที่เป็นแบบรอไฟล์และแบบฝังซับด้วยค่ะ
โดยเฉพาะเวปเอ็มไทย
ขอบคุณอิป้า..ที่รบเร้าจนทำให้รู้สึกอยากดูการ์ตูนเรื่องนี้อีกครั้งค่ะ
ขอบคุณมากค่าาาาา~~

edit @ 17 Oct 2011 14:16:59 by Pu~ariYuma