Pu~ariYuma

ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา เมื่อมีโอกาสเข้าร่วมประชุมวิชาการ จังหวัดชลบุรี

บริเวณใกล้ๆพัทยา โรงแรมที่พักติดกับชายฝั่ง ด้วยบรรยากาศรอบๆบริเวณโรงแรมค่อนข้างดีมาก..

ทำให้เกิดความรู้สึกอยากดื่มด่ำบรรยากาศยามเช้าๆ ของที่นี้บ้าง

อย่างน้อยก็สักหนึ่งวันก็ยังดี...เพื่อไม่ให้การดื่มด่ำดูไม่เงียบเหงา และเปล่าเปลี่ยวจนเกินไป

จึงได้ชักชวนน้องๆ อีกสองคน มาร่วมชื่นชมความงดงามกันในยามเช้า ในวันที่ 2 ของการเข้าพัก

เวลานัดหมาย คือ 05.30 น. เป็นเวลาโดยประมาณ...ถ้าดูจากเวลานัดหมายเหมือนจะเช้าเอามากๆ แต่จริงๆแล้ว

ในช่วงนี้พระอาทิตย์ขึ้นเร็ว การได้มีเวลาสักเล็กน้อยที่ได้เห็นช่วงมืดๆบ้าง..

ก่อนดวงอาทิตย์จะนำแสงสว่างมากระทบพื้นดินก็คงจะได้ความรู้สึกอีกแบบหนึ่ง

วันนั้นตื่นก่อนนาฬิกาปลุกสักครึ่งชั่วโมง...คงเพราะต่างที่ต่างถิ่น ทำให้รู้สึกนอนหลับไม่สนิท...ไม่มัวโอ้เอ้ล่ะ..มาถึงทะเลทั้งที จะมานอนเต็มอิ่มอยู่ทำไหม

ไปสูดกลิ่นไอทะเลให้ชื่นตาชื่นใจดีกว่า...คิดได้เพียงเท่านั้นก็ลุกจากเตียงนอนทันที

จัดการกับตัวเอง ล้างหน้า แปรงฟัน.

เมื่อจัดการกับตัวเองเสร็จเรียบร้อย....จึงหันไปหยิบโทรศัพท์ค้นหาเบอร์น้องคนหนึ่งที่ได้นัดหมายไว้

ถือสายรอสักครู่..ก็ได้ยินเสียงตอบรับจากปลายสายด้วยน้ำเสียงงัวเงีย...

แจ้งย้ำเตือนเวลานัดหมายอีกครั้ง และเป็นการปลุกให้ตื่นไปในตัวด้วย...แจ้งสถานที่นัดหมายด้วย

เพื่อให้ง่าย สะดวกต่อการนัดหมาย สถานที่ที่ตกลงกันไว้ ก็เลยเป็น ล็อบบี้ของโรงแรม

...

อีกสิบนาทีเจอกัน..(นับจากวางสายโทรศัพท์)

...

ผ่านไป สิบนาที...เช้าๆอย่างงี้โรงแรมเงียบกริบ แขกเหรื่อยังไม่มีใครตื่นมาทำกิจกรรมอะไรในยามนี้

นอกจากพนักงานโรงแรม พนักงานต้อนรับ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย..ก็คงมีแค่ผู้หญิงสามคนนี้

ถึงเวลานัดหมายตามกำหนด...ทุกคนมาครบ...ผู้หญิงสามคน..เดินตรงออกประตูโรงแรมเลี้ยวซ้ายมือ

เดินเรียบทางเดินเท้าไปตามแนวทางเดินที่ลาดไปสู่ชายหาด...

ความมืดค่อยๆจางลงทุกที ความสว่างค่อยปรากฎขึ้น ทำให้เห็นสิ่งต่างๆรอบข้าง

คล้ายเป็นเงาบางๆ เสมือนโครงร่างของภาพวาด

หากแต่ภาพที่เห็นตรงหน้า..กลับม้วนเป็นเงาตะคุ่มๆของคลื่นน้ำ

หมุนตัวกลายเป็นเกลียวคลื่นทะเลซัดซาดเข้าสู่ชายฝั่ง เกิดเสียงกระทบฝั่งดังซู่ซ่า

 แบบนี้..

เก้าอี้ผ้าใบหลายตัว ถูกนำมาตั้งเรียงรายไว้ชายหาดตั้งแต่ใดไม่ทราบนั้น...

กลับปรากฎเห็นร่องรอยทรายลากกลายเป็นแนวยาว

(นี่แค่ส่วนหนึ่งในจำนวนเก้าอี้ผ้าใบทั้งหมด)

นับจากจุดที่ตั้งเก้าอี้ผ้าใบยื่นลงไปหาดทราย ประมาณ 3-4 เมตร...

แสดงว่า คลื่นน้ำซัดชายฝั่งขึ้นมาสูงเลยทีเดียวในยามค่ำคืนที่ผ่านมา

สุดชายหาดฝั่งซ้ายมือ...แสงไฟระยิบระยับที่ปรากฎต่อสายต่อเมื่อคืนเริ่มค่อยๆหายไปทีละดวง....

คงเหลือไว้ให้เห็นเช่นภาพนี้...

ผิดกับแสงไฟระยิบระยับฝั่งขวามือที่ไม่ปรากฎว่าจะวูบดับลงแต่อย่างใด แม้จวนเจียนเวลาใกล้รุ่งในยามนี้

นั่นเพราะฝั่งซ้ายเป็นเพียงโรงแรมที่พัก สถานบันเทิงยามค่ำคืนไม่ครึกครื้นเท่าฝั่งขวาที่ขึ้นชื่อกว่า...

แม้อยู่ไกลลิบๆก็ยังปรากฎแสงไฟนีออนกระ่ทั่งเวลาเช้าๆเช่นนี้..

เมืองที่ไม่เคยหลับไหล..ดินแดนศิวิไลซ์..เมืองพัทยา

edit @ 24 May 2012 19:30:40 by Pu~ariYuma

edit @ 12 May 2012 22:09:45 by Pu~ariYuma

กลับบ้านช่วงสงกรานต์ปีนี้..ก็เป็นช่วงที่หลานสาวตัวน้อยกลับมาอยู่บ้านสักที

<หุหุ...คุณป้าขอโทษนะคุณหลาน..Input มันเป็นตัวสะท้อน Output  ... และ Outcome ....>

ชะเง้อชะแง้เมียงมองเขาตลอด

edit @ 23 Apr 2012 20:57:13 by Pu~ariYuma